Hmmm. Sanırım bu noktada, biraz itiraf.com içeriğine dönüşecek yazdıklarım. Bu kitabı neden yaptım bilmiyorum, neden yayımlandı bir fikrim yok. Aslında var da, bende kalmalı. Üçüncü kitabım olan ve utandığımı bahsettiğim Anka Kuşu, bunun yanında bestseller kalır benim için. Neden böyle bir toplu şiir kitabı oldu? Hayırdır, öldüm mü? yani 2017 yılında yayımlandı, kitap yayımlandığında 30 yaşındaydım. 30 yaşında birinin böyle şeyler yapması doğru değil. 50 olsaydım, elbet bir anlamı olabilirdi belki. Kendisi felaket, kapağı kendisinden felaket. Zaten doğru düzgün satmadı. Niçin satsın ki? Bu kapağı hangi kitabevi alır da rafa koyar, hangi akıllı alır da okur. Bir okur şöyle demişti; “kitabı aldım ama kaplamak zorundayım evdekiler sıkıntı yaratır.” Sanırım bu her şeyin özeti. Bir kere kapakta kendimin olması, en büyük felaket. Kınadığın şeyi yaşamadan ölmezsin derler. O dönem hangi kafayla böyle bir topa girdim bilmiyorum. Aslında benim kafamda düşündüğüm bu kadar vahşi olmayan bir kapaktı. İş bittiğinde de nasıl bir vahşet ortaya koyduğumuzu anlayamadım. Bir süre geçtikten sonra şimşekler çaktı.
Bütün rezaletinin dışında, bu kitap bana diğerlerinin hiç yapmadığı kadar şeyler öğretti. Çabuk gaza gelmemem, söylenen şeylerin etkisine kolay girmemem, kimselere ama hiç hiç hiç hiç hiç defalarca hiç kimselere güvenmemem gerektiğini falan. Doğrusu, bana kattığı tecrübesi de kendisi gibi kalın, ağır ve vahşi oldu. İçinde ilk yazdığım şiirden, son yazdığım şiire kadar her şey vardı. Böyle düşününce güzel geliyor kulağa ama bence erken, çok erkendi. Ve hatalıydı. Başkalarının ticari düşlerine bu kadar meze yapmamalıydım, daha oturaklı düşünüp bu doğrultuda kararlar vermeliydim. İnsan yaşamadan öğrenemiyor ama. Bu kitabın artık bir baskısı yok, ben ölene kadar da olmaması dileğiyle.
Her neyse. Kapağa bakılırsa Işid Yayınlarından çıkmış gibi görünen ama Subpress Yayınlarının etiketiyle 2017 Eylül ayında piyasaya düşen bu kitap, şükür ki çok kısa bir süre sonra piyasadan silindi. Sonrasında da bir kitap yayımlamadım. Ama çalışmaları da bırakmış değilim.